sonu yoktu bu aşkın ikimizde bile bile niye başladık cehennem kazanında canlı canlı haşlandık, gönülleri kırıp,zincire vurduk, gönülsüz ayrıldık,diri diri kendimizi mezara gömdük,unuttuk aşkın yanmak,kavuşamamak olduğunu,ağlamanın,sızlamanın fayda vermeyeceğini,sev ğimizi özğürce haykıramıyacağımızı,birbirimizi gözümüzden bile kıskanacağımızı,herkesten gizleyip yalnızca sen ben birde yaradan'ın bileceğini,bütün buınaları bilerek,peşin peşin sonunda acılara boğulacağımızı bilerek el ele bu aşk denen cehennem kazanına atladık,şimdi ağlamanın dövünmenin bir anlamı yoktur,
nasıl sevdik bir birimizi yaşarken öleceğimizi bile bile tüm bu olumsuzluklara ragmen tek kazancımız birlikte yaşadığımız leylara mecnunlara emsal o temiz aşkımız oldu,seni bilmem şimdi bir başıma deli divane misali o günleri hatırlıyor geçen o güzel günler bir film şeridi gibi gözümün önünden gitmiyor,düşün bir kere en sevdiğin filmi kaç kere izlemek istersin ne kadar izlersen izle gün gelir bıkarsın,ama ben bizim aşk filmimizi her an her saniye seyrediyorum ecel gelip bu can bedenden çıktığı ana kadar seyretmeye devam edeceğim,bıkmadan usanmadan,hakkımı adı aşk deyip hayal yıkanlara,aşkı kirletenlere,helal etmiyorum,bu aşkı hayallerde yaşatarakta ölmek ne güzel bir duyguymuş bunu yeni anladım,Bu dünyada birlikte yandık öbür dünyada birlikte gülermiyiz?